Bismillahirahmanirahim, dengan nama Allah yang Maha Pemurah lagi Maha Mengasihani.
Esok puasa. Ganti puasa aku dah harap-harap cukup dan aku harap tahun ni makin berkurang jumlah untuk aku ganti sebelum sampai musim seterusnya. Amin.
Bulan puasa aku tak minta banyak. Tak ada cita-cita nak terawih berapa hari berapa hari. Kalau aku boleh buat, luangkan masa, aku pergi. Lagi ikhlas, lagi istiqamah, Insya-allah.
Tak masuk tahun ni, sepanjang aku hidup, memang tahun lepas macam Ramadhan dan AidilFitri paling happening bagi aku. Banyak sebab. Konklusinya, bulan ni aku boleh pilih nak gelak banyak ke nak sedih banyak sebab aku ada banyak sebab untuk rasa dua-dua emosi tu.
Kalau sedih, banyak je. Macam dulu, aku ada kawan-kawan yang aku tak sangka dah sekarang tak rapat macam dulu. Kesilapan korang, kesilapan aku, atau kesilapan orang lain sampai kau dengan aku tak ngam macam dulu. Tak apa, things happened for reason. Aku rasa aku boleh nampak sebab apa. Tak apa.
Macam bulan puasa lepas, ada satu hari tu, masa merdeka. Ramai-ramai buka dan sambut kejayaan Elmi pasal Video Satu Malaysia tu. Masa itu, aku balik tidur pun badan tak ingat penat. Happy punya pasal tengok kawan, tengok orang yang kita sayang, lepak dengan kawan-kawan. Makan dekat Wendy's, Chili's buka puasa berdua. Tahun ni, TAK AKAN rasa lagi macam itu. Tahun ini, ada memori baru. Kalau dulu buka berdua atau dengan adik-adik, tahun ini nak berala kadar je. Tak kisah berdua atau dengan kawan. Tiba-tiba tak rasa banyak pula memori masa puasa. Dah lupa rasanya. Bagus.
Masa raya, bila aku dah mula lemau kat rumah, Shy, Sasha dengan Elmi datang beraya angkut aku terus balik Nilai. Malam tu, tolong Elmi siapkan board dia nak letak gambar, tidur pun nyenyak tak nyenyak sebab eksited tunggu esok. Esok pagi-pagi dah tolong Umi dekat dapur. Sekarang Umi pun dah tak ada dalam Facebook aku. Serius aku tak tahu kenapa. Rindu laksa Umi juga. So far sampai sekarang tak jumpa laksa sedap macam itu setahun ni. Atau aku yang memang dah tak berapa nak makan laksa lagi. Orang lain tolong carik ayam, aku pulak kupas timun, ratah timun. Jadi bahan gelak masa itu. Okay, rindu. Masa itu, Umi bising dekat Elmi cakap nak cari girlfriend biar macam aku. Rajin kat dapur. Habis kena bahan dia. Masa itu, itu memang aku. Bukan pura-pura. Aku diajar cara bawa diri. Rumah terbuka sampai malam. Gerak malam itu pergi rumah Shy pula malam itu juga tolong kupas bawang bagai sampai 4pagi. Pagi tu, bangun awal dah sibuk kat rumah Shy pula tolong itu ini. Malam duduk nyanyi bagai kat depan rumah. Okay, rindu juga. Masa ni ZMK bagi tabung dia beli kat Sarawak. Aku rasa dalam tu tak sampai berapa keping syiling aku letak.
Tak payah pandang jauh-jauh. 3 bulan ini sahaja macam-macam jadi. Kawan aku cakap kalau aku rajin karang cerita, cerita aku dah boleh buat jadi novel tebal macam kamus Oxford. Extreme perumpaan macam itu. Heh. Aku tak boleh nak cerita lagi. Sekarang aku dah tak peduli sangat hal lain. Aku balik kelas, aku keluar bilik buat apa-apa jauh dari dunia internet ni. Aku senang macam itu. Profile orang, nak stalk ke apa, haram aku dah tak buat, lama gila. Aku banyak belajar salah betul sekarang. Kali ni, memang aku betul betul ambil jadi pengajaran. Ini aku bukan cakap sebab patah hati. Tak langsung. Kalau kau orang tengok depan-depan, kau orang boleh tahu aku suka senang hati macam mana sekarang. Serius. Aku macam sentiasa hidu laughing gas. Itu memang betul-betul.
Ramadhan ini, aku ada sebab tersendiri nak gembira. Sumpah aku teruja. Lagi-lagi bila sekarang ini aku terjaga.
Aku nak minta maaf untuk semua. Semua yang pernah lalui Ramadhan lepas yang tak akan lalui Ramadhan sama-sama dengan aku untuk tahun ini. Hujung rambut sampai hujung kaki, sampai dalam hati aku minta maaf. Biar ibadah puasa kita lalui sama-sama tak ada dendam busuk hati terasa atau nak jahanamkan orang lagi. People make mistakes, kena ingat. Kau pun, tak sempurna mana kalau kerja kau nak ungkit salah orang lain sahaja. Aku rindu memori yang banyak banyak itu tapi aku tak harap apa benda jadi yang sama, dengan orang yang sama. Tak apa.
Anyway,
I miss the MEMORIES. Bukan yang lain-lain.
Bulan puasa kali ni makin banyak benda aku nak jaga, serius.
Okay lah penatakunaktulissemuaakubukanpenulisnovel.
Selamat Berpuasa.
Salam :')
0 comments:
Post a Comment